நமது குடியரசு சிந்தனைகள்

நமது நாட்டின் குடியரசுதினம்
கோலாகலமாக கொண்டாடப்படுகிறது.
நாம் புலம் பெயர்ந்து வாழ்ந்தாலும்
நாமும் அந்த சந்தோசத்தை அடைகிறோம்
என்பதில் ஐயமில்லை.
நமது நாட்டைப்பற்றி சொல்வார்கள்
இந்தியா ஏழ்மையான நாடு
ஆனால் வாழ்வதெல்லாம் பணக்காரர்கள் தான்.
இது சரியான வார்த்தை தான்.
நாம் சென்னை, ஹைதை, மும்பை, தில்லி, பெங்களூரு, போன்ற
பெரு நகரங்களையும் அங்கே வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை தரத்தையும் பார்த்தால் தெரியும்.
ஆசியாவின் டெட்ராய்ட் என பெயர் வாங்கியது
நம்ம சென்னை தானே..
இது மட்டுமல்ல..
நமது ஊரிலே பாருங்கள்
எத்தனை செல்லிடைபேசிகளின் கோபுரங்கள்
தகவல் தொடர்பு வசதிக்காக..




இன்னும் நமது இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு
என்ன என்னமோ சொல்லலாம்.
ஆனாலும், முதல்வன் அர்ஜூன் சொல்வது போல
'இன்னும் காலில் செருப்பு இல்லாமலும்
மூன்று வேளை வயிறு நிறைய சாப்பிடாமலும்,
வேளை இல்லா திண்டாட்டமும்,
முதிர் கண்ணிகளும், சமூக கொடுமைகளும்,
குடும்ப சூழ் நிலைகளால் பாதிப்புக்கு ஆட்பட்டு
தனது உடலையே தானமாக்கி
'விருந்து சமைக்கும் விறகுகள்' வரை நமது சமூகத்தில் இருக்கிறார்கள்
என்பதை நாம் மறுக்கமுடியாது.





தொழில் துறைகளிலும் அனைத்து வசதிகளிலும் நமது இந்தியா சிறப்பு பெற்று வருகிறது.
ஆனால், நமது தாய் நாடான இந்தியாவிற்கு நாம் என்ன செய்கிறோம்?!.

இதற்காக பெரிய தொழில்துறைகள் தொடங்க
இப்படி கணவு எல்லாம் வேன்டாம்..
நமது இந்திய உற்பத்தி பொருட்களை நாம் வாங்கவேன்டும்.
அவைகளை பயன்படுத்த நாம் பழகி கொள்ளவேன்டும்.
உதாரனமாக, நாம் உபயோகிக்கும் குளியல் சோப், பற்பசை, இதில் இருந்து தொடங்கி சிறுக.. சிறுக.. இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு உதவலாம்.
அதிகமான மக்கள் வேலைக்கு அமைந்துள்ள துறை இந்தியாவில் இரன்டு தான்.
ஒன்று அஞ்சலகம்.
இரன்டாவது இந்திய இரயில்வே..





நாம் ஊருக்கு செல்லும் காலங்களில்
இவைகளை பயன்படுத்த முயற்சிக்கவேன்டும்.
அதேபோல நமது பயணங்களில்
புகைவண்டியில் கூட சேரலாம்.
பேருந்துகள் மாதிரி அதிக நெருக்கம் இல்லை.
பயணத்தின் இடையே தேனீர், காபி,
படிப்பதற்கு அன்றைய செய்திதாள்கள்,
கழிவறை வசதி...குடும்பத்தோடு பிரயாணம் செய்ய நல்ல வசதி..




அதேபோல, அஞ்சலங்களில் சேமிப்பு திட்டங்கள் இருக்கின்றது,
அதே போல அஞ்சலக அடையாள அட்டை,
சமீபத்தில் கூட தங்ககாசுகள் விற்பனை அறிமுகபடுத்தினார்கள்.
இன்னும் என்ன என்னமோ சொல்லலாம்.



நாம பரீட்சை எழுதும் போதே
பள்ளிக்கூட நாட்களில் சொல்லிவிட்டார்கள்
என்ன ஞாபகம் இருக்கா?! 'சுருக்குக' என..
அடுத்த கட்டுரையில் பார்க்கலாம்.

'எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி
சிந்தை இனித்திட உறவுகள் மேவி
பிள்ளைகள் பேனி வளர்ந்தது இங்கே
மண்ணில் இதைவிட சொர்க்கமெங்கே?!'

இனையவழி உறவுகள்

எங்கள் குடும்பத்தை இங்கே சொல்லவேன்டுமானால்
உங்கள் அனைவரின் கண்திருஷ்டியும் வந்துவிடும்.
ஆமாங்க இனைய உலகில் எங்ககுடும்பம் மிகப்பெரியகுடும்பம்.
நாங்கள் எல்லாம் தமிழகத்தில் மிகப்பிரபலமான ஒரு இனையத்தில்
இனைந்து, இனையம் வழியே ஒரு குவலய குடும்பமாக
வாழ்ந்து வந்தோம். அந்த குடும்பத்தில் நான் இனைந்தது 2001 முதல்.
அன்று முதல் எங்கள் குடும்ப உறவுகளில் பாசமுள்ளவனாக
அதைப்போல எங்கள் குடும்பத்திலும் அனைத்து உறவுகளிலும்
பாசப்பறவைகளாக வாழ்ந்து...சந்தோசமாக வாழ்ந்து வந்தோம்.
எங்களுக்கு அலுவலகத்திலோ அல்லது வாழ்விலோ.
ஏதாவது சிரமங்கள் இருந்தால் கஷ்டங்கள் இருந்தால்
அதை அனைத்தையும் போக்கும் சருமரோக நிவாரனி தான் எங்கள் மன்றம்.




அந்த மன்றம் வழியே தான் நாங்கள் உறவாடுவோம்.
எங்க தலைவர் PMKR கூட ஒருமுறை சொன்னார்
அன்வர் நான் உதட்டளவில் சந்தோசமாக இருந்தாலும்
உள்ளத்தளவில் சற்றே தளர்ந்து இருக்கிறேன்.
எங்கள் மன்றத்தில் General,Ladies Corner,Cinema & Music,
Jokes,Kitchen,Literature,என பல பக்கங்கள் இருந்தது.

நாங்கள் அனைவரும் தினமும் வந்து
உரையாடுவோம். எங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்கள்
அனைவரையும் சொல்கிறேன். யாரும் சொந்தப்பெயரில்
வந்தது கிடையாது.

Pmkr,Kads,Nachi,Bkris,Veeran,
Mkp,JK,Mirasu,Yash,Girivasan,
SRI,Madhumitha,Buffy,Thamizhan,
Swetha,Aarem,Aarvi,Yedhiri,Vineetha,
Flavor,Drkrish,Confused,Veeran,Arun,Selvi,
SV,Zaphia,Pranith4,Kgr,Malli,Gheetha,Malar,
Niamat,Zephyr,Saint,Erramnaidu,Tnelango,
Ketki,CM,Icecream,Ganesh_th,Ban,Sri_kirtana,
Rsury,Komban,Nomad,Sunny,Shreya,Roshank,Preety,Prerna,
Shruthyponnu,Suresh,Yahu,Darkwish,Mukil..
ம்ம்ம்ம்.. மூச்சு வாங்குது...

இதில் யார் பேரையும் விடப்பட்டு இருந்தால்
இதை படிக்கும் குடும்ப நண்பர்கள் தெரியபடுத்தலாம்.
அப்போது இதுபோல தமிழ் எல்லாம் வந்தது கிடையாது.
ஆகையால், நாங்கள் தமிங்கிலீஷ் ல தான் எழுதுவோம்.




எங்கள் மன்றத்தில் தினமும் குதுகாலம் தான்
அதிலும் பாட்டுக்குப்பாட்டு
ரொம்ப சந்தோசமாக பாடி திரிந்தோம்.

அதைபோல சமையல் பக்கம்
தோசை சுடுவது எப்படி என முதல்,
வத்தல்குழம்பு, வட்லப்பம் வரை நாங்கள் சமைத்ததுண்டு.
அதைப்போல நகைச்சுவை, இலக்கியம்,
எங்களில் எல்லோருக்கும் கதையும், கவிதையும் வரும்.
இதில் இன்னும் சொல்லவேன்டுமானால்,
பஞ்சகல்யானி என்று ஒரு பக்கம் ஆரம்பிப்போம்.
அதில் நாங்க அடித்த அரட்டைகள் மறக்கமுடியாது.





அப்போது நாங்கள் வந்தது எல்லாம்,
சிங்கை, மலேசியா, இந்தியா, மத்தியகிழக்கு நாடுகள்,
ஐரோப்பிய ராஜ்யங்கள் இது அல்லாது அமெரிக்காவில் இருந்தும்.
இப்போது கிட்டத்தட்ட மூன்று, நான்கு வருசங்கள் ஆச்சி.
எல்லோரும் எங்கே போனாங்க?! என்று எங்களுக்கு தெரியாது.
எங்க உறுப்பினர் எங்கே என தேடாமல்,
வெத்திலையிலே மை போட்டு பார்த்ததில்,
அதிகமாக எங்க மக்கள் வசிப்பது
சிகாகோவில் தான் என தெரியவந்தது.
ஒரு சிலரை நேரில் பார்த்து இருக்கிறேன்.
ஒரு சிலர் வீட்டு சுபகாரியங்களில் சென்று வந்து இருக்கிறேன்.

ஒரு சிலர் அவர்கள் வீட்டு விருந்துக்கும் அழைத்ததுன்டு
ஒரு தடவை துபாயில் சந்திக்க முயற்சி செய்து
அனைவரும் பார்த்ததுன்டு.

எங்கே இருந்தாலும் சிஸ்மக்கள் சிஸ்மக்கள் தான்

' பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே
பாடித்திரிந்த பறவைகளே..'

பனிவிழும் பாலைவனத்திலே

ஒரு அதிசயமான உண்மை
சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள்
ஆமாம் அப்படியான உண்மை
அமீரக நகரங்களில் ஒன்றான
ராஸ் அல் கைமாவில் இருந்து
25கி.மீ. தொலைவில் உள்ள மலைப்பிரதேசத்தில்
சென்ற வெள்ளி இரவு எத்தனை டிகிரி தெரியுமா?
(-3.0) ஹா..ஹா....



புகைப்படங்கள் பார்த்தால்
இது என்ன காஷ்மீரா என கேட்கத்தோனும்.




பனி சறுக்கு விளையாட்டுக்கள்
இங்கு தொடங்கினாலும் ஆச்சர்யமில்லை.

இதோ உங்களுக்காக புகைப்படங்கள்
புகைப்படங்கள் உதவி : கல்ப் நியூஸ்







இறைவனின் நாட்டம்
அவனுக்கு எல்லாமே எளிது

நட்பு வட்டங்கள்

முஸ்தபா..முஸ்தபா..டோன்ட் ஒர்ரீ முஸ்தபா... என்ற பாடல்
தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல உலகில் தமிழர்கள் வாழும் மூலைமுடுக்கெல்லாம் ஒலித்தது,
இந்த பாடல் சொன்னது என்ன? மூழ்காத ஷிப்பே பிரட்ஸ்ஷிப் தான் என...
ஆனால், இன்று உள்ள காலகட்டங்களில் அப்படி பாடமுடியுமா என்றால் ?
சற்றே நமக்கு ஏற்படுவது சங்கோஜம் தான். நட்புகள் நம்மிடம் உள்ளது பலவகை.
ஒரு தெருவில் கட்டிப்புரன்ட புழுதி தோழர்கள்,
பள்ளியில் ஒரு சேர படித்த நண்பர்கள்,
கல்லூரி சாலையில் பயனித்த நண்பர்கள்,
அலுவல் நிமித்தமாக சங்கமிக்கும் நண்பர்கள்,
இவையல்லாமல் இலக்கியம், சங்கங்கள், சுற்றுலா என மட்டுமல்லாமல்,
நமது வாழ்வில் உயர கை கொடுக்கும் உற்ற தோழர்கள் என,
நாம் மிகப்பெரிய பட்டியலே போடலாம். ஆனால், இவைகளில் தலையாய
நட்புவட்டம் யார்? நமது புழுதி தோழர்கள் தான்.




அன்றும் இன்றும் நமக்கு என்றும்
உன்னத நட்பு இவர்களிடம். ஆனால், இன்று இந்த நட்புகள் ஏன் எனத்தெரியவில்லை..
ஒரு சேர அமர்ந்து படித்து, ஒரு தட்டில் அமர்ந்து சாப்பிட்டு,
ஒரு கூட்டமாக சுற்றுலா சென்ற காலமெல்லாம் மறந்து,
இன்று வட்டத்திற்குள்ளே வந்தது என்ன தெரியுமா? என்னமோ ஈகோவாம்.
என்ன புன்னாக்கோ? எங்கேயோ போற மாரியாத்தா ஏன் மேலே வந்து
ஏறிட்டு போறாங்கிற மாதிரி,





அடிக்கடி உறவுகளில் விரிசல்கள்,
அதுவும் எப்படி? அவனுக்கு நாம எப்படி போன் அடிக்கிறது, அவன் அடிக்கட்டுமே..?
நட்பில் கூட கெளரவமா? அட தேவுடா? இதில் இன்னும் குறைகள் வேறு?
நம்ம பெண்களை போல நீ என்னிடம் சொல்லவில்லை ? நீ என்னிடம் கேட்கவில்லை என? அட நட்பின் மறுபக்கம் பாருங்கள் ஒரு பொட்டலம் கடலை வாங்கி பிரித்து தின்றோம்.
நம்ம ஊரு பாலத்தடியில் கொட்டும் பனியிலும் அமர்ந்து பேசினோம்.
ஒரு சேர குளிக்க சென்று ஒரு குழுவினராக சைக்கிளில் உலா வந்து,
ஒன்றாக ஊரிலே அடிக்கிற வெயிலை எல்லாம் தலையிலே வாங்கி,
ஒன்னுக்கும் உதவாத உதவாக்கரைகள் என திட்டு வாங்கியது எல்லாம் மறந்துட்டோமா?




இன்னைக்கு நமக்கு என்ன? வந்துச்சி? கல்யாணம் தானே பண்ணியிருக்கோம்.
பூ முடிச்சி, பொட்டு வைத்த ஒரு வட்ட நிலா, அதானே...,
இல்லை கவிதை நடையில் சொன்னால்,
சின்ன நெற்றியில் சந்தனமிட்டுக்கொண்டு
பின்னலிடாத ஈரக்கூந்தலோடு..
பட்டு சரசரக்க..
நாம் கூப்பிடும் போதெல்லாம் அலங்கமலங்க.. பதறிய படி ஒரு பூச்சரம்..
அது இருக்கட்டுமே... யாரு வேண்டாம்னு சொன்னது?
நமக்கு நட்பும் வேனும்னு தான் சொல்றோம்.
இந்த ஊரிலே வேலைதான் முக்கியம் நேரம் கிடைப்பது அரிது தான் பிரச்சனையில்லை நேரம் கிடைக்கும் போது ஒரு போன் ஹாய் நல்லா இருக்கியா?
வாரம் ஒரு முறை இல்லை மாதத்தில் ஏதாவது ஒரு முறை நட்பை வளர்க்கலாமா?



இறைவன் நமக்கு கொடுத்த வரம் என்னங்க? நல்ல நட்புகள்..
அது என்றும் நல்ல உறவுகளாக நம்மிடம் இருக்கனும்..
நட்பு என்றால் சாதாரனம் அல்லங்க.. அது ஸ்னேகிதம்
அதுவும் எப்படி வெல்லம் போட்ட ஸ்னேகிதம்..
எங்கே ஒரு சந்தோசமாக நட்பு வட்டத்திற்கு போன் அடிங்க...