வியாழன், 12 பிப்ரவரி, 2009

காதலர் தினம்

புன்னை மரச்சோலையிலே
பொன்னளிரும் மாலையிலே
என்னைவரச் சொல்லி
அவர் கன்னல்மொழி பகிர்ந்ததெல்லாம்
நினைவுதானொடி..சகியெ
கனவு தானோடி....



இன்று காதலர் தினம் மேலை நாட்டு கலாச்சாரத்தால்
உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது.. நாம் எழுத,
டைடானிக் முதல் உலக புகழ்பெற்ற ரோமியோ காதல் வரை எழுதலாம்.
நமது பார்வையில் தமிழத்தை மட்டும் பார்த்தமானால்,
நமது கலாச்சாரத்திற்கு இந்த காதலர் தினமும்,
இதன் கொண்டாட்டங்களும் பல பெற்றோர்களுக்கு பயத்தை கொடுக்கும்
என்பதில் ஐயமில்லை. காரனம் நமது கலாச்சாரத்திற்கு
இது ஒவ்வாத ஒன்று என சொல்லலாம். இருந்தாலும்,
நமது பக்கமும் நிறைய காதல் கதைகள் இருக்கு.
முழுப்பூசனிக்காயை சோற்றில் மறைக்கவில்லை..
இதில் அழகி போல மறைத்த காதலும் இருக்கு.
ஆட்டோகிராப் போல அந்த காதலை மறந்து தனது வாழ்வை
இனிதே கொன்டு செல்பவர்களும் உண்டு.



காதலியை மையமாக வைத்து உலா வந்த பாடல்கள் தமிழகத்தில் ஏராளம் ..ஏராளம்..
'மண்ணில் இந்த காதல் இன்றி யாரும் வாழ்தல் கூடுமோ..'
தமிழ் கவிஞர்கள் எழுதாமல் இல்லை.. அதே போல,
1952 வாக்கில் தமிழ் மக்கள் மிகவும் ரசித்த பாடல் அசோக்குமார்
திரைப்படத்தில் ஒலித்த 'உன்னைக்கன்டு மயங்காத பேர்கள் உண்டோ..'
அதேபோல தில்லானா மோகனம்பாள் படத்தில் சிக்கல் சன்முகசுந்தரத்துக்கும்..
அந்த மோகனாங்கிக்கும் உள்ள காதல் தமிழக மக்களிடம் மிகவும் பிரசித்திபெற்றது.
இந்த காதலை ரசிக்காத தமிழக மக்களே இல்லை எனலாம்.
என்ன தான் பலவகை காதல் இருந்தாலும் தமிழ் நாட்டு தமிழக மக்களிடையே மட்டுமின்றி உலகம் முழுவதும் வாழும் தமிழ் மக்கள் ரசித்த காதல்
அது வந்தியதேவனும் -குந்தவை நாச்சியாருக்கும் உள்ள காதலேயாகும்.

வியாழன், 5 பிப்ரவரி, 2009

சீமையன் சீமையன் தான்

தமிழக வரலாற்றில் பல்வேறு காலங்களில் தடம் பதித்தவர்கள் பலர்.
அந்த வகையில் தமிழகத்தில் அமர்ந்த ஆங்கிலேய பிரபுக்கள்
அவர்களின் தலைமயிடமாக நீலகிரி மாவட்டத்தின்
கோத்தகிரியை வைத்து செயல்பட்டு வந்தார்கள்..
கோத்தகிரி இப்போதும் இதமான தட்ப வெப்பத்துடன் உள்ள கோடைவாழிடமாகும்.
அவர்கள் வந்து செல்ல வித்யாசமான பயனமாக அமைய
இரயில் வழி பாதையை அமைக்க முயற்சி செய்தார்கள்.
இது ஒரு சாதாரனமான முயற்சி என்று யாரும் சொல்லமுடியாது. ஏனென்றால்,
கடல் மட்டத்திலிருந்து 7228அடி உயரம். வாவ்..
இது போன்ற வேலைகள் செய்வதில் சீமைத்துரைகளுக்கு அலாதி ப்ரியம். முயன்றார்கள்..வென்றார்கள்..இது அவர்களின் வாழ் நாள் சாதனை.



1845ம் வருடம் இதற்கான வேலைகள் தொடங்கினார்கள்.
அது பூர்த்தியாகி இரயில் மலை ஏற தொடங்கியது..1899.
மேட்டுபாளையத்திலிருந்து தொடங்கி கல்லார், அட்டர்லி, ஹில்குராவ்,ரன்னிமேடு,
காட்டேறி ரோடு, குன்னூர்,வெல்லிங்டன்,அரவங்காடு,கேத்தி,லவ்டேல் வழியாக,
ஊட்டியை வந்தடையும்..வாவ்..த்ரில்லிங்கான அதே சமயம்
என்ன ஒரு உற்சாகமான பயணம்.. அற்புதம்..அற்புதம்...
இது மொத்தம் 46 கி.மீ. 208குகைகள்,16 சுரங்கபாதைகள், 250 பாலங்களை கடந்து,
இந்த பயணம் தொடர்கிறது. வாவ்.... இதற்கான இரயில் ஆரம்பத்தில்
ஸ்விஸ் நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்டு வரவழைக்கப்பட்டது.




2005ம் ஆண்டு யுனெஸ்கோ நிறுவனம் உலகின் பாரம்பர்ய சின்னமாக இதை அறிவித்து, இதை அமைத்த ஆங்கிலேயர்களுக்கு இது உலகின் மிக உயர்ந்த
கெளவரவ பட்டமாக கருதலாம். அவர்களின் திறமைக்கும் உழைப்புக்கும்
கிடைத்த மரியாதை என்று கூட சொல்லலாம். 1999ம் ஆண்டு இரயில்வே அமைச்சராக இருந்த நிதீஷ்குமார் இதை பாதுக்காக்க..4 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்படும் என்று அறிவித்தார்.
ம்ம்.. என்ன சிந்தனை நமது வாழ் நாளில் நாமும் குடும்த்துடன் அல்லது
நண்பர்களுடன் சுற்றுலா சென்றால், கண்டிப்பாக மேட்டுப்பாளையத்தில் இருந்து
ஊட்டி செல்லலாம். அப்படி போக முடியாதவர்கள் குன்னூரில் இருந்து ஊட்டி சென்று வாருங்கள். மலை வாசஸ்தலங்களில் வித்யாசமான அனுபவம்

ஆர் எஸ் பதி மருந்து

அன்றைய காலங்களில்
நமது வீடுகளில் இருந்த ஒரு சிறந்த நாட்டு மருந்து
அதான் ஆர் எஸ் பதி மருந்து.
எங்கள் வீடுகளில் எங்கள் பாட்டனார்
அந்த பதி மருந்தை எடுத்து வா என கேட்க,
நாங்கள் எடுத்து போய் கொடுத்து இருக்கிறோம்.
இப்போ தானே எதற்கெடுத்தாலும் வைத்தியசாலைக்கும்,
ஆங்கில மருந்துகளிலும், வாழ்க்கையை வீனாக்குகிறோம்.



அன்றைய காலங்களில் வீட்டுக்கு வீடு
நாட்டு மருந்துகள்தான். நாட்டு வைத்தியம் தான்.
ஆர் எஸ் பதியும் அன்று முதல் இன்று வரை
பல இல்லங்களில் கோலோச்சி வருகிறது.
இது 98 வருடங்களுக்கு மேலாக
பாரம்பர்யமிக்க குடும்ப மருந்து. அதுவும் இது

இந்த நோய்க்கு தான் என்று இல்லை,
'நானா கடை சால்னா' மாதிரி எல்லாத்துக்கும்.
அது தலைவலியா இருக்கட்டும்,
இல்லை ஜலதோஷமாகட்டும்,
வெட்டுகாயமாகட்டும்.. இது போன்ற
குளிர்காலங்களில் கொஞ்சம் நீலகிரி தைலவாடை உள்ள
பதி மருந்தை தடவிக்கொண்டு இழுத்து போர்த்தினால்..
வாவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்

ஞாயிறு, 1 பிப்ரவரி, 2009

தஞ்சாவூர் என்றாலே

தஞ்சாவூர் என்றாலே நினைவுக்கு வரும்
சலசலக்கும் காவிரியும் தென்னந்தோப்புகளும்
தலையாட்டி பொம்மையும், ஆங்காங்கே தெரியும் கோவில்களும்..
ஆனால் , வெளியே தெரியாமல் இந்த மண் செய்த வேலை தெரியுமா?
மறைந்து இருந்து சங்கீத உலகை பார்க்கும் இந்த ஜில்லாவிற்கு தான்
எத்தனை அமைதி!எத்தனை அழகு!!
'சரிகம பதநிஸ' என்று தொடங்கும் சங்கீதத்திற்கு இந்த மாவட்டம் செய்த
தொண்டுகளையும் ஆற்றிய பணிகளையும் சொன்னால் இந்த சிறுகட்டுரை இடம்பெறாது.



கொஞ்சும் சலங்கை படத்தில் ஒலித்த சிங்காரவேலனே தேவா..
என்ற பாடலை நாம் முனுமுனுக்கும்போது கூடவே அந்த பாடலுடன் ஒலித்த
நாதஸ்வர ஓசையையும் நமது உதடுகள் முனுமுனுக்காமல் இருப்பதில்லை.
அந்த பாடலுக்கு வாசித்தவர் நம்ம காருக்குறிச்சி என்றாலும்,
அவருக்கு குருவாக இருந்தவர் திருவாடுதுறை ராஜரத்தினம் பிள்ளை என்றால் மிகையல்ல.
அட அவர் மட்டுமா இங்கே பிறந்தார்?!
நம்ம மகாரஜபுரம் சந்தானம், செம்மங்குடி சீனிவாசய்யர்,
கும்பகோனம் ராஜன்னா, பந்தனல்லூர் தட்ஷீனாமூர்த்தி,
கொக்கு காதர்பாட்சா, அட இவ்வளவு ஏன்?
நம்ம தியாகராஜர் வாழ்ந்தது எங்கே?
நம்ம முத்துசாமி தீட்சிதர், பாப நாசம் சிவன்,
அது போவுது போங்க..
இந்த மண்ணில் பிறந்த, உருவான இசைமேதைகள் கொஞ்ச நஞ்சம் அல்ல.
கர்னாடக சங்கீதம் என்றாலே பயப்படும்படியாக ஒன்றும் இல்லை.
இது மைசூரில் இருந்தோ பெங்களூரில் இருந்தோ வந்ததும் அல்ல.
அது நமது காதுக்கு அடக்கமானது இனிமையானது. அவ்வளவுதான்.

இதில் அளவுக்கு அதிகமான கீர்த்தனைகள்
தெலுங்கில் இயற்றியுள்ளதால் நமக்கு புரிவதில்லை.
தமிழிசைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து இப்போது
நிறைய பாடல்கள் பாடிவருகிறார்கள்.



உதாரனமாக 'மரி..மரி.. நின்னே.. சிந்துபைரவியில்
பாடறியேன் படிப்பறியேன் என உருமாறியது..
நிழல்கள் படத்தில் ஒலித்த
பூங்கதவே தாழ்திறவாய் பாடல்
சுத்தமத்யம ராகங்களில் ஒன்றான
மாயமாளவ கெளளை ராகத்தில் ஒலித்தது தான்.
இதில் முக்கியமானது மேளகர்த்தா ராகங்கள் ஆகும்.
இதில் மொத்தம் 72 ராகங்கள் உள்ளது.
அதில் இருவகைப்படும்
1)ப்ரதிமத்யம ராகங்கள்
2)சுத்தமத்யம ராகங்கள்
இதில் மிக இலகுவான ராகமும் இசைப்பயிலும் போது
நமக்கு முதலில் சொல்லிக்கொடுப்பதும் மாயமாளவ கெளளை தான்.
இதில் சுத்த தன்யாசி போல பாடுவதற்கு மிக கடினமான ராகங்களும் இருக்கிறது.



தெலுங்கில் அதிகமான கீர்த்தனைகளை தியாகராஜரும்,
பாபனாசமும், முத்துசாமியும் இயற்றியுள்ளனர்.
தஞ்சையில் பிறந்த இசைமேதைகளை அத்தனை சீக்கிரம் சொல்லி விட முடியாது.
எத்தனை எத்தனையோ வித்வான்கள்.. எவ்வளவோ இசைமேதைகள்..
அன்றைய காலங்களில் நிலாப்பொய்கைகளிலும், பூந்தென்னல்களிலும்,
பனிபடர்ந்த இரவுகளிலும் ..மேடைகளிலும் அம்பலங்களிலும் இவர்கள்
பொழிந்த இசை அமுதத்திற்கு அளவே இல்லை.


எத்தனையோ கீர்த்தனைகள் .. அநாசயமான பிருகாக்கள்
குரல் என்பது கடவுள் கொடுத்த வரம்
அதை சாதகம் பன்னுவதின் மூலம் நாம் மெருகூட்டிக்கொள்கிறோம்.
சங்கீதத்தில் அதீத பற்று வைத்திருக்கும் எவ்வளவோ பேர்
இன்னும் இந்த மண்ணின் மீது மரியாதை வைத்திருக்கிறார்கள்.
அந்தக்காலத்தில் மலைக்கோட்டை கோவிந்தசாமிபிள்ளை
திருவையாறுக்கு குதிரைவண்டியில் வருவாராம். ஆனால், திருவையாறு
பாலத்தினருகே வண்டியை நிறுத்திவிட்டு ஊருக்குள்ளே கால் நடையாகத்தான் வருவாராம்.
காரனம் தியாகராஜர் வாழ்ந்த அந்த ஊரின் மேல் அவ்வளவு பாசம்.
இன்றும் தஞ்சையில் நாம் பயணம் செய்யும் காலங்களிலும்,
அந்த மக்களிடம் நாம் பழகும் போதும்,
அவர்களின் வாழ்வில் சங்கீதமும், கலையும் கலாச்சாரமும்
அவர்களோடு கலந்திருப்பதை நம்மால் உணராமல் இருக்கமுடியவில்லை.
சங்கீத தஞ்சை என்றும் மறவாத பசுமையான நினைவுகளில்...